Tag Archives for " Zuid-Amerika "

Feb 08

Lotte Vlug is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Quito, Ecuador

By Jurrien | Deelnemers , Ervaringen

Lotte gaat samen met Manouk in Quito, Ecuador, vrijwilligerswerk doen. Ze gaan werken bij project ‘Villa Ticca’. Ze hebben in Nederland €1100 opgehaald die ze gaan besteden in het weeshuis.

De eerste ervaringen van Lotte over Ecuador zijn als volgt:
“De lessen zijn erg leuk, we leren wat grammatica en vooral oefenen met Spaans praten. Het leuke vind ik vooral dat de leraren veel over de Ecuadoriaanse cultuur vertellen. Over eten: in Ecuador eten ze cavia, nog niet geprobeerd, en varkenshuid (soort van kroepoekachtige smaak) en in elk gerecht zit wel banaan. We eten ook heel veel gebakken banaantjes met zout, een soort chips. Over machismo: een meisje zet nooit de eerste stap en jongens lopen altijd aan de kant van de straat om hun meisje te beschermen. Er wordt heel veel aan salsadansen en karaoke gedaan. Ook hier in Ecuador is sprake van discriminatie, tegenover zwarten en de inheemse bevolking (indianen, indigenous people). Een man die je aankopen van de markt naar je auto brengt, noem je Manuel; een schoonmaakster heet altijd Maria. We zijn ook tijdens de les naar een grote overdekte markt geweest waar we heel veel soorten fruit hebben geproefd en waar alle lokale mensen komen lunchen, ik kwam ogen tekort!”

Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Lotte en haar vrijwilligersproject op lottevlug.waarbenjij.nu

Jan 26

Rozan van Veen is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Cusco, Peru

By Jurrien | Deelnemers

Rozan is in Cusco, Peru voor haar vrijwilligerswerk.
Met haar ingezamelde geld heeft ze al het volgende kunnen doen:

Om 10 uur stonden we met zn drietjes voor de school om te vertrekken naar Taray! ´Ayuda para las victimas de lluvia´: ´hulp voor de slachtoffers van de regen´. Nadat Darci en Raul verschillende dorpen hadden bezocht kwam uiteindelijk naar voren dat Taray onze hulp het beste kon gebruiken. Hier was ik het helemaal mee eens.. Tijdens onze week in Taray had ik de armoede gezien in het dorp en de huizen die waren ingestort…

Vrijdag hadden we dekens en eten ingekocht.. Honderd kilo rijst, honderd kilo suiker en 100 zakken pasta. Samen met Raul en masja hebben we alle rijst en suiker in zakken van een kilo gedaan. De foto´s laten het resultaat zien! En zondag zijn we met een groep van 13 personen in een bus gestapt. Er gingen leraren mee, een paar andere studenten, Masja en natuurlijk papa en mama. We hebben al het eten binnen de ommuring van de school gelegd en daar zijn we paketten gaan maken. We hadden geregeld dat een man uit Taray, die alle bewoners kent, een lijst had gemaakt met namen van mensen die het meeste nodig hadden en mensen die wat minder nodig hadden. Deze man ben ik hardstikke dankbaar.. dankzij zijn inzet is alles goed verlopen en heeft iedereen datgene gekregen wat nodig was. Uiteindelijk hadden we nog zakken met eten over en dit zijn we zelf gaan brengen. Daarbij hebben we ook gezien met wat voor een kracht de rivier de huizen heeft verwoest..

Onze wandeling door het dorp eindigde bij een heel oud vrouwtje, die door haar kinderen het huis was uitgetrapt en nu leefde in een lemen huisje waar het pikkedonker was. We hadden haar al een deken en eten gegeven, maar toen we haar vreselijk armoedige situatie zagen, hebben we haar een extra deken en in totaal eten voor een maand gegeven. Ze sliep met haar broze lichaam op een houten bed, in het huisje was geen licht en zelfs overdag kon je binnen bijna niets zien. Er waren wat potjes en pannetjes en verder had ze helemaal niets. Ze was zo ontzettend dankbaar, echt aandoenlijk. Ze bleef me omhelzen en mn handen vasthouden ´gracias mami, gracias mami´. Ik had gemengde gevoelens: Aan de ene kant deed het mij pijn in mijn hart haar zo te zien en mij te realiseren dat er nog zooveel andere mensen zijn die in dezelfde situatie zitten. Maar aan de andere kant maakte het me blij dat ik haar kon helpen en dat ze nu eten heeft voor tenminste een maand.

En dat allemaal dankzij jullie gestorte bijdragen! De mensen zijn jullie dankbaar, net als ik!!

Meer over Rozan en haar vrijwilligersproject op rozaninperu.waarbenjij.nu

Jan 26

Els Pekkeriet is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Antigua, Guatemala

By Jurrien | Deelnemers

Els is in Guatemala om vrijwilligerswerk te doen. Volgens Els is Guatemala: “Wat een geweldig weekend! Hoe mooi is Guatemala! Echt een land om smoorverliefd op te worden”.
Ze gaat werken bij project ‘Caras Alegres’. Caras Alegres, Spaans voor ‘vrolijke gezichten’ zit in Quetzaltenango, een stad in het zuidwesten van Guatemala die wordt omgeven door vulkanen. De stichting is opgezet door het Nederlandse echtpaar Marcel en Judith van der Geest en is werkzaam in de achterstandswijk Las Rosas waar zij kinderen ondersteunt. Deze kinderen werken en leven in extreme armoede en/of op straat. Daarnaast is er het risico dat ze op straat terecht komen. Tevens zet Caras Alegres zich in voor vrouwen en gezinnen uit dezelfde wijk, bij het vergroten van (financiële) zelfredzaamheid. Wat de stichting wil bereiken, zegt haar naam eigenlijk al; even niet denken aan de ellende en armoede om hen heen en genieten van kleine dingen. Caras Alegres probeert situaties te creëren waarin dit positieve gevoel de boventoon voert. Lees voor meer informatie ook: http://www.carasalegres.org
Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Els en haar vrijwilligersproject op elsinguatemala.waarbenjij.nu