Tag Archives for " Vrijwilligerswerk "

May 31

een moment van dankbaarheid

By Jurrien | Ervaringen

Deze brief is geschreven door Eva die vrijwilligerswerk heeft gedaan in een kindertehuis in Ghana. In dat tehuis leven 36 kinderen. Eva heeft hier ontzettend veel van geleerd. De volgende brief heeft zij aan haar ouders gestuurd en dit geeft mooi weer hoe zij dit heeft ervaren:

“Lieve Mam en Pap,

Toen ik twee weken in het kindertehuis was kreeg ik een klein hummeltje in me armen geduwd. 1 jaar oud en door zijn dronken moeder meerdere keren tegen een muur aan geslagen. Hij was vies,verdrietig en had pijn aan zijn hoofd, had waarschijnlijk een hersenschudding opgelopen. Ik heb drie dagen voor hem gezorgd, met ze hoofdje tegen me hart aan geslapen en niet van ze zijde geweken, want alleen bij mij voelde die zich veilig, zo getraumatiseerd was hij.

Ik keek verder en elk gezicht, elke twee donkere bruinen ogen die je aankijken vertellen vaak een droevig verhaal. Ouders die niet meer leven,een moeder die geestelijk niet in orde is of simpelweg der kind tegen een muur smijt. En toch hebben al deze kinderen een grote lach op hun gezicht. Ik moest even zuchten,slikken en besefte mij hoe gezegend ik ben!
[sthumbs=516|514|515|513,max,2,y,center] Ik heb niet alleen mijn beide ouders nog maar ze gaan door water en vuur voor mij. Staan altijd voor mij klaar, hoe moeilijk dat soms ook is. En ik besefte dat ik jullie hier nooit voor bedankt heb, omdat het voor mij en zoveel andere zo van zelf sprekend is.

Dank jullie wel!

Maar ook zag ik in dat wij in de westerse wereld soms gewoon heel verwend zijn. De kinderen in het kindertehuis hebben een lach op hun gezicht, genieten van het leven ondanks alles, hun verleden en zijn elke dag dankbaar voor wat hun word gegeven. En ik heb jullie nog nooit bedankt voor zoiets simpels en toch zoveel. En ben niet altijd dankbaar voor het geweldige leven wat ik heb. Voor mijn bevoorrechte positie,veilige leven wat jullie mij hebben gegeven.

Sorry. Ik ben dankbaar voor het leven wat ik heb. Voor deze mooie ervaring die ik zonder jullie niet kunnen maken. 

Mijn blik op mijn leven is nu veranderd en weet ik hoe rijk ik ben.”

Geschreven door Eva Boeree, Ghana, 2010

Apr 08

Genieten van Nepal

By Jurrien | Ervaringen

Sinds deze week hebben we ook een inspiratiepakket van Nepal. Kelly Derckx bezocht Nepal en stuurde onze informatie en een set prachtige foto’s. Nepal kan je vinden onder Landeninformatie en via de volgende link naar Nepal. Ken je nog meer reizigers die naar Nepal gaan of zijn geweest, breng ze met ons in contact zodat we hun ervaringen en foto’s kunnen gebruiken om nieuwe vrijwilligers goed voor te bereiden.

Jan 03

Lesgeven in Laslot, India

By Jurrien | Ervaringen

Door Jacob en Colina uit Laslot India

Het is goed vertoeven in het kamp. Zo nu en dan hebben we electriciteit. Warm water om ons te wassen wordt gekookt op het kampvuur. Het huishouden gaat hier gewoon door. De was doen, vloer vegen etc. We wonen in een stenen hut bedekt met klei. Het dak bestaat uit riet waar de muizen of ratten hun nestjes hebben.En jullie maar denken dat het hier warm is, vergeet het maar. Zodra de zon onder is, is het hier behoorlijk koud. We hebben onze truien hard nodig.

Verder is het gezellig om te kletsen met de andere vrijwilligers, en de uiteenlopende redenen waarom ze hier zijn en welk beroep ze uitoefenen. Zo hebben we een politieagente uit Oslo, een ijsverkoopster uit Duitsland. De laatste heeft natuurlijk in de winter niets te doen. We amken zo nu en dan even een wandeling buiten. Zo kwamen we er achter dat onze buren een kleine gemeenschap van slangenbezweerders is. De kinderen hiervan krijgen ook les van idex. Natuurlijk wilde een van hen wel even een cobra laten zien. Zolang ze de cobra maar in hun mandje houden vinden wij het prima om ze als buren te hebben.

We hebben elke dag Hindi en Yoga les. Naar de yogales zijn we nog niet geweest want dat begint wel erg vroeg. Vanochtend hebben we twee schooltjes bezoch, een soort van kinderopvang en we zijn bij de slangenbezweerders geweest. Daar wordt buiten les gegeven. De omstandigheden zijn zeer armoedig. De kinderen zitten in een donker hok van ongeveer 4 bij 4 meter op een koude vloer. Maar zijn enthousdiast en leergierig en komen graag naar school.Ook de ouders zijn hartsikke trots waneer de kinderen weer een paar woordjes hebben geleerd.

Morgen gaan we beginnen. Colina gaat werken in de kinderopvang en in de middag gaat ze de familie’s bezoeken in de dorpjes. Er is dan een tolk bij want de ouders spreken geen Engels. Bedoeling is om voorlichting te geven over hygiene en het belang van onderwijs.
Jacob gaat in de ochtend werken op een schooltje. Engelse les en rekenen voor kinderen tussen 5 en 10 jaar. In de middag gaat hij les geven aan de kinderen van de slangenbezweerders. Dit gebeurd in hun dorpje en in de buitenlucht.

Feb 20

Update Anneloes in Siem Reap Cambodje – eigen klaslokaal

By Jurrien | Nieuws

Ik heb afgelopen vrijdag ook met de headmaster gepraat over wat ik met mijn geld kan doen voor het project. Ze willen graag een nieuw klaslokaal bouwen. Er zijn redelijk wat lokalen maar er zijn dagelijks ook 600 kinderen die naar de school komen. Een aantal lokalen, waaronder de mijne, wordt ’s nachts gebruikt als slaapplaats voor de weeskinderen die op de school wonen. De jongens hebben een apart gebouw, maar de meisjes slapen dus in mijn lokaal en nog een andere. Je hebt gezien hoe groot mijn lokaal is, daar slapen ’s nachts dus 18 meisjes op de grond, naja misschien op een lakentje. Die liggen overdag dus in de hoek van het lokaal. Zodra ze een nieuw lokaal kunnen bouwen, kunnen ze een huidig lokaal als verbeterde slaapplaats voor de meisjes maken. Dus dat lokaal is hard nodig. Daarbij heb ik dusdanig veel geld ingezameld dat ik er echt iets groots mee kan doen. Ik zei dat ik over het weekend er over zou nadenken en maandag zou doorgeven of ik het wilde doen. Toen ik maandag aankwam, waren ze al begonnen! Dat is wel even wat anders dan de normale Cambodjaanse-snelheid waarmee dingen gedaan/geregeld worden. Gelukkig had ik besloten om het door te zetten haha! Er werd me gevraagd wanneer ik wilde beginnen, hoe snel het klaar moest zijn etc. Ik heb ook een precieze prijslijst gekregen met een schatting van hoeveel alles (tot en met spijkers) zal gaan kosten. Er is nu geschat op 1885,10 dollar, en ik heb meer dan 2000 dollar tot ‘m’n beschikking’. Het zal binnen 2 weken ongeveer klaar zijn en wordt door de jongens van de school gebouwd. Eerst wist ik niet of ik dat wel goed vond, tja ik ben geen promoter van kinderarbeid, maar het zijn allemaal volwassen jongens, soms ook ouder dan ik. Zij wonen nog steeds in het weeshuis en zorgen voor de jongere kinderen en geven soms zelfs les aan de andere kinderen. Dus gelukkig, geen kinderen van 10 die mee moeten helpen! Ik zal elke dag foto’s maken van de vordering en er werd gelijk gezegd dat erop komt te staan wie de donateurs zijn. Ik moet nog even nadenken hoe ik dat ga laten doen. Ik vind het echt heel erg bijzonder dat ik dit kan doen met jullie geld. Ik ben hier maar 2 maanden, maar ik kan er dus wel voor zorgen dat er voor heeeeeeeel veel jaren iets blijvends van ‘mij’ daar staat, naja van jullie dus! Ik ben alleen maar de brenger van het geld! In ieder geval al heel erg bedankt voor jullie bijdrage hieraan, de mensen van de school zijn vreselijk dankbaar! Ik houdt nog geld over en heb een paar ideeën wat ik met de rest ga doen.

Lees meer op haar weblog

Feb 17

Amanda Thijssen is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Accra, Ghana

By Jurrien | Deelnemers , Ervaringen

Amanda is nu in Accra, Ghana om haar vrijwilligerswerk doen. Ze gaat werken bij project ‘Kumasi’s Childrens Home’. “Dit is een weeshuis voor kinderen tussen de 0 en 7 jaar, met daaraan vast een kleuterklasje. Er zitten ongeveer 30 kinderen in dit weeshuis en mijn taken zullen voornamelijk bestaan uit het verzorgen, spelen en lesgeven van de kinderen. Ik heb er al helemaal zin in!!!”

Haar eerste ervaringen uit Ghana zijn als volgt:
” De mensen hier zijn erg vriendelijk en willen allemaal graag een praatje met je maken.. Ook zie je overal in Accra mensen die wat willen verkopen, overal staan er kraampjes en op straat verkopen ze van alles, wat ze dan op hun hoofd dragen.. Zo knap om te zien hoe ze dit doen!
Vanaf het strand zijn we een kijkje gaan nemen bij een gravenmaker, hierbij liepen we langs een erg arme wijk.. Indrukwekkend om dit met je eigen ogen zo te zien en onvoorstelbaar dat mensen echt op deze manier moeten leven!
Het is hier traditie om een kist te laten maken die een belangrijk deel van iemands leven weergeeft.. Zo krijgt een vissersman een kist in de vorm van een vis en een trotro-chauffeur bijvoorbeeld een bus!
Die avond ben ik lekker vroeg naar bed gegaan, was erg moe van de warmte en al die nieuwe indrukken!”

Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Amanda en haar vrijwilligersproject op amannie85.waarbenjij.nu

Feb 11

Anne van Rijn vertrekt over 5 dagen naar haar vrijwilligerswerk in Siem Reap, Cambodja

By Jurrien | Deelnemers

Anne gaat in Siem Reap, Cambodja, vrijwilligerswerk doen. Ze gaat werken bij project ‘Helping Hands’. Helping hands is een project dat zich richt op de ontwikkeling van kleine lokale gemeenschappen en bestrijdt daar de armoede. Anne heeft inmiddels €908 opgehaald en dat wordt nog meer! Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Anne en haar vrijwilligersproject op anneatcambodja.waarbenjij.nu

Feb 08

Lotte Vlug is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Quito, Ecuador

By Jurrien | Deelnemers , Ervaringen

Lotte gaat samen met Manouk in Quito, Ecuador, vrijwilligerswerk doen. Ze gaan werken bij project ‘Villa Ticca’. Ze hebben in Nederland €1100 opgehaald die ze gaan besteden in het weeshuis.

De eerste ervaringen van Lotte over Ecuador zijn als volgt:
“De lessen zijn erg leuk, we leren wat grammatica en vooral oefenen met Spaans praten. Het leuke vind ik vooral dat de leraren veel over de Ecuadoriaanse cultuur vertellen. Over eten: in Ecuador eten ze cavia, nog niet geprobeerd, en varkenshuid (soort van kroepoekachtige smaak) en in elk gerecht zit wel banaan. We eten ook heel veel gebakken banaantjes met zout, een soort chips. Over machismo: een meisje zet nooit de eerste stap en jongens lopen altijd aan de kant van de straat om hun meisje te beschermen. Er wordt heel veel aan salsadansen en karaoke gedaan. Ook hier in Ecuador is sprake van discriminatie, tegenover zwarten en de inheemse bevolking (indianen, indigenous people). Een man die je aankopen van de markt naar je auto brengt, noem je Manuel; een schoonmaakster heet altijd Maria. We zijn ook tijdens de les naar een grote overdekte markt geweest waar we heel veel soorten fruit hebben geproefd en waar alle lokale mensen komen lunchen, ik kwam ogen tekort!”

Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Lotte en haar vrijwilligersproject op lottevlug.waarbenjij.nu

Jan 26

Rozan van Veen is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Cusco, Peru

By Jurrien | Deelnemers

Rozan is in Cusco, Peru voor haar vrijwilligerswerk.
Met haar ingezamelde geld heeft ze al het volgende kunnen doen:

Om 10 uur stonden we met zn drietjes voor de school om te vertrekken naar Taray! ´Ayuda para las victimas de lluvia´: ´hulp voor de slachtoffers van de regen´. Nadat Darci en Raul verschillende dorpen hadden bezocht kwam uiteindelijk naar voren dat Taray onze hulp het beste kon gebruiken. Hier was ik het helemaal mee eens.. Tijdens onze week in Taray had ik de armoede gezien in het dorp en de huizen die waren ingestort…

Vrijdag hadden we dekens en eten ingekocht.. Honderd kilo rijst, honderd kilo suiker en 100 zakken pasta. Samen met Raul en masja hebben we alle rijst en suiker in zakken van een kilo gedaan. De foto´s laten het resultaat zien! En zondag zijn we met een groep van 13 personen in een bus gestapt. Er gingen leraren mee, een paar andere studenten, Masja en natuurlijk papa en mama. We hebben al het eten binnen de ommuring van de school gelegd en daar zijn we paketten gaan maken. We hadden geregeld dat een man uit Taray, die alle bewoners kent, een lijst had gemaakt met namen van mensen die het meeste nodig hadden en mensen die wat minder nodig hadden. Deze man ben ik hardstikke dankbaar.. dankzij zijn inzet is alles goed verlopen en heeft iedereen datgene gekregen wat nodig was. Uiteindelijk hadden we nog zakken met eten over en dit zijn we zelf gaan brengen. Daarbij hebben we ook gezien met wat voor een kracht de rivier de huizen heeft verwoest..

Onze wandeling door het dorp eindigde bij een heel oud vrouwtje, die door haar kinderen het huis was uitgetrapt en nu leefde in een lemen huisje waar het pikkedonker was. We hadden haar al een deken en eten gegeven, maar toen we haar vreselijk armoedige situatie zagen, hebben we haar een extra deken en in totaal eten voor een maand gegeven. Ze sliep met haar broze lichaam op een houten bed, in het huisje was geen licht en zelfs overdag kon je binnen bijna niets zien. Er waren wat potjes en pannetjes en verder had ze helemaal niets. Ze was zo ontzettend dankbaar, echt aandoenlijk. Ze bleef me omhelzen en mn handen vasthouden ´gracias mami, gracias mami´. Ik had gemengde gevoelens: Aan de ene kant deed het mij pijn in mijn hart haar zo te zien en mij te realiseren dat er nog zooveel andere mensen zijn die in dezelfde situatie zitten. Maar aan de andere kant maakte het me blij dat ik haar kon helpen en dat ze nu eten heeft voor tenminste een maand.

En dat allemaal dankzij jullie gestorte bijdragen! De mensen zijn jullie dankbaar, net als ik!!

Meer over Rozan en haar vrijwilligersproject op rozaninperu.waarbenjij.nu

Jan 26

Els Pekkeriet is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Antigua, Guatemala

By Jurrien | Deelnemers

Els is in Guatemala om vrijwilligerswerk te doen. Volgens Els is Guatemala: “Wat een geweldig weekend! Hoe mooi is Guatemala! Echt een land om smoorverliefd op te worden”.
Ze gaat werken bij project ‘Caras Alegres’. Caras Alegres, Spaans voor ‘vrolijke gezichten’ zit in Quetzaltenango, een stad in het zuidwesten van Guatemala die wordt omgeven door vulkanen. De stichting is opgezet door het Nederlandse echtpaar Marcel en Judith van der Geest en is werkzaam in de achterstandswijk Las Rosas waar zij kinderen ondersteunt. Deze kinderen werken en leven in extreme armoede en/of op straat. Daarnaast is er het risico dat ze op straat terecht komen. Tevens zet Caras Alegres zich in voor vrouwen en gezinnen uit dezelfde wijk, bij het vergroten van (financiële) zelfredzaamheid. Wat de stichting wil bereiken, zegt haar naam eigenlijk al; even niet denken aan de ellende en armoede om hen heen en genieten van kleine dingen. Caras Alegres probeert situaties te creëren waarin dit positieve gevoel de boventoon voert. Lees voor meer informatie ook: http://www.carasalegres.org
Via haar weblog kan je haar steunen en op de hoogte blijven van haar ervaringen. Meer over Els en haar vrijwilligersproject op elsinguatemala.waarbenjij.nu

1 2 3