Tag Archives for " Cusco "

Jan 26

Rozan van Veen is op dit moment voor haar vrijwilligerswerk in Cusco, Peru

By Jurrien | Deelnemers

Rozan is in Cusco, Peru voor haar vrijwilligerswerk.
Met haar ingezamelde geld heeft ze al het volgende kunnen doen:

Om 10 uur stonden we met zn drietjes voor de school om te vertrekken naar Taray! ´Ayuda para las victimas de lluvia´: ´hulp voor de slachtoffers van de regen´. Nadat Darci en Raul verschillende dorpen hadden bezocht kwam uiteindelijk naar voren dat Taray onze hulp het beste kon gebruiken. Hier was ik het helemaal mee eens.. Tijdens onze week in Taray had ik de armoede gezien in het dorp en de huizen die waren ingestort…

Vrijdag hadden we dekens en eten ingekocht.. Honderd kilo rijst, honderd kilo suiker en 100 zakken pasta. Samen met Raul en masja hebben we alle rijst en suiker in zakken van een kilo gedaan. De foto´s laten het resultaat zien! En zondag zijn we met een groep van 13 personen in een bus gestapt. Er gingen leraren mee, een paar andere studenten, Masja en natuurlijk papa en mama. We hebben al het eten binnen de ommuring van de school gelegd en daar zijn we paketten gaan maken. We hadden geregeld dat een man uit Taray, die alle bewoners kent, een lijst had gemaakt met namen van mensen die het meeste nodig hadden en mensen die wat minder nodig hadden. Deze man ben ik hardstikke dankbaar.. dankzij zijn inzet is alles goed verlopen en heeft iedereen datgene gekregen wat nodig was. Uiteindelijk hadden we nog zakken met eten over en dit zijn we zelf gaan brengen. Daarbij hebben we ook gezien met wat voor een kracht de rivier de huizen heeft verwoest..

Onze wandeling door het dorp eindigde bij een heel oud vrouwtje, die door haar kinderen het huis was uitgetrapt en nu leefde in een lemen huisje waar het pikkedonker was. We hadden haar al een deken en eten gegeven, maar toen we haar vreselijk armoedige situatie zagen, hebben we haar een extra deken en in totaal eten voor een maand gegeven. Ze sliep met haar broze lichaam op een houten bed, in het huisje was geen licht en zelfs overdag kon je binnen bijna niets zien. Er waren wat potjes en pannetjes en verder had ze helemaal niets. Ze was zo ontzettend dankbaar, echt aandoenlijk. Ze bleef me omhelzen en mn handen vasthouden ´gracias mami, gracias mami´. Ik had gemengde gevoelens: Aan de ene kant deed het mij pijn in mijn hart haar zo te zien en mij te realiseren dat er nog zooveel andere mensen zijn die in dezelfde situatie zitten. Maar aan de andere kant maakte het me blij dat ik haar kon helpen en dat ze nu eten heeft voor tenminste een maand.

En dat allemaal dankzij jullie gestorte bijdragen! De mensen zijn jullie dankbaar, net als ik!!

Meer over Rozan en haar vrijwilligersproject op rozaninperu.waarbenjij.nu