Joanna als vrijwilliger in Tanzania

By Romy | Nieuws

Jul 30

Wow, back in Holland! Wat ik normaal vertel in de training: ‘De cultuurshock als je terug bent is nog groter dan als je net aankomt’, is geen woord gelogen deze keer. Mijn ervaring in Tanzania was er weer eentje waar ik een boek over zou kunnen schrijven. Daarom weet ik nu ook niet waar ik moet beginnen! Het project waar ik uiteindelijk 2 weken ben gebleven heet ‘Mary Mother of God’. Het project is opgericht door een prachtige en sterke vrouw, Helena. Ze is dit project ongeveer 4 jaar geleden gestart omdat de situatie rond albino’s in die buurt voor haar gevoel schrijnend was. Lamadi is een klein dorpje bij het Lake Victoria en er heerst een groot geloof in de toverdokters. De toverdokters beweren dat lichaamsdelen van een albino iemand anders kan genezen. Het effect daarvan is dat er veel geld word verdient met de lichaamsdelen van een albino en dus helaas ook veel gedaan word. Helena vond dat daar verandering in moest komen en nam alle albino kinderen in de buurt bij haar in huis. In het begin zei het hele dorp: ‘Je brengt de duivel hier naar toe’. Maar ze hield vol en zette, in haar eentje, een prachtig project op. Ondertussen zit het project vol met 35 kinderen en elk kind heeft een ander bijzonder schrijnend verhaal. De ene heeft ouders die ze elke maand ongeveer zien, de ander heeft ook ouders maar zien ze nooit meer. De ander is een wees en zijn de ouders overleden. In heel veel gevallen zijn de ouders doodsbang van hun eigen kind of bang dat ze vermoord worden. In andere gevallen volgen de ouders de filosofie van de toverdokters en zijn ze van plan om hun kind te verkopen. Al deze situaties zijn verschrikkelijk en gun je een kind niet. Wat is er zo anders aan een albino dan een ander ‘normaal’ mens? Ja, ze hebben een andere kleur (zelfs ik leek bruin naast de kids) en ja misschien is dat soms een raar gezicht. Maar dat zegt nog niet dat je daarmee iemand anders kan verstoten of zelfs vermoorden. Zo dacht Helena ook en begon met deze filosofie het project. We liepen 2 weken met een grote glimlach en waardering over het project en gingen met mega veel plezier elke dag daar naar toe. Alle kids zijn zo dankbaar dat ze in het project mogen zijn en de plek om te groeien, te ontplooien als individu word erg hoog gesteld. We hebben geprobeerd elk kind te leren kennen in de 2 weken dat we er waren en ze een klein beetje meer aandacht te geven dan dat ze normaal krijgen. Met het geld dat we hebben ingezameld hebben we aloe vera creme gekocht om de verbrande huid te laten herstellen. Ook hebben we medische zeep gekocht, omdat de huid van een albino erg gevoelig is. Maar wat het mooiste was om voor ze te kopen, waren de op maat gemaakte kleding die elk kind krijgt. Voor de meisjes een mooie lange jurk, die zoveel mogelijk bedekt tegen de zon. En voor de jongens een lange broek met een nette blouse. Ze zullen er prachtig uitzien in hun nieuwe kleding en we kijken uit naar het resultaat (zal helaas nog even duren). Maar uiteindelijk kan ik met volle overtuigen zeggen dat ik (weer) meer heb gehaald dan gebracht. De ervaring was ‘life changing’ en een klein stukje van mijn hart ligt nog steeds in Lamadi!

Video van mijn ervaring is te zien op deze link: https://youtu.be/hDmH7k7yD_E

Groetjes, Joanna

Follow

About the Author

Hola! Ik ben Romy en heb na mijn vrijwilligerswerk in Guatemala (2006), samen met Jurrien Stichting Muses opgericht. Mijn buitenlandervaring was onvergetelijk en inspireert mij nog dagelijks.

Leave a Comment:

Leave a Comment:

Interesse om binnenkort mee te doen aan het Greater Good programma? Laat je email adres achter dan houden we je op de hoogte

x