een moment van dankbaarheid

By Jurrien | Ervaringen

May 31

Deze brief is geschreven door Eva die vrijwilligerswerk heeft gedaan in een kindertehuis in Ghana. In dat tehuis leven 36 kinderen. Eva heeft hier ontzettend veel van geleerd. De volgende brief heeft zij aan haar ouders gestuurd en dit geeft mooi weer hoe zij dit heeft ervaren:

“Lieve Mam en Pap,

Toen ik twee weken in het kindertehuis was kreeg ik een klein hummeltje in me armen geduwd. 1 jaar oud en door zijn dronken moeder meerdere keren tegen een muur aan geslagen. Hij was vies,verdrietig en had pijn aan zijn hoofd, had waarschijnlijk een hersenschudding opgelopen. Ik heb drie dagen voor hem gezorgd, met ze hoofdje tegen me hart aan geslapen en niet van ze zijde geweken, want alleen bij mij voelde die zich veilig, zo getraumatiseerd was hij.

Ik keek verder en elk gezicht, elke twee donkere bruinen ogen die je aankijken vertellen vaak een droevig verhaal. Ouders die niet meer leven,een moeder die geestelijk niet in orde is of simpelweg der kind tegen een muur smijt. En toch hebben al deze kinderen een grote lach op hun gezicht. Ik moest even zuchten,slikken en besefte mij hoe gezegend ik ben!
[sthumbs=516|514|515|513,max,2,y,center] Ik heb niet alleen mijn beide ouders nog maar ze gaan door water en vuur voor mij. Staan altijd voor mij klaar, hoe moeilijk dat soms ook is. En ik besefte dat ik jullie hier nooit voor bedankt heb, omdat het voor mij en zoveel andere zo van zelf sprekend is.

Dank jullie wel!

Maar ook zag ik in dat wij in de westerse wereld soms gewoon heel verwend zijn. De kinderen in het kindertehuis hebben een lach op hun gezicht, genieten van het leven ondanks alles, hun verleden en zijn elke dag dankbaar voor wat hun word gegeven. En ik heb jullie nog nooit bedankt voor zoiets simpels en toch zoveel. En ben niet altijd dankbaar voor het geweldige leven wat ik heb. Voor mijn bevoorrechte positie,veilige leven wat jullie mij hebben gegeven.

Sorry. Ik ben dankbaar voor het leven wat ik heb. Voor deze mooie ervaring die ik zonder jullie niet kunnen maken. 

Mijn blik op mijn leven is nu veranderd en weet ik hoe rijk ik ben.”

Geschreven door Eva Boeree, Ghana, 2010

About the Author

Leave a Comment:

Leave a Comment:

Interesse om binnenkort mee te doen aan het Greater Good programma? Laat je email adres achter dan houden we je op de hoogte

x